+ نوشته شده در پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 12:32 توسط
|
نوع
هواپیمای مسافربری بدنه باریک با برد کوتاه تا متوسط
تاریخچه
300-737 اولین عضو خانواده 3 نفره نسل دوم هواپیمای 737 است که توسط موتور CFM-56 پیش رانده میشوند (نسل اول شامل 100-737 و 200-737 با پیشرانه P&W JT-9D بودند). این خانواده شامل مدل طویلتر 400-737 و مدل کوتاهتر 500-737 نیز میباشد. موفقیت این نسل از خانواده هواپیماهای بوئینگ 737، تعداد کل فروش این نوع هواپیما را به 3000 فروند رساند، که در بین هواپیماهای جت مسافربری رکورد محسوب میشود.
بوئینگ آغاز برنامه ساخت 300-737 را در مارچ 1981 اعلام کرد. ابتدا قرار بود مدل جدید تنها طولانیتر از 200-737 باشد ولی بوئینگ تصمیم گرفت موتورهای CFM56، ساخت کنسرسیوم CFM International (متشکل از جنرال الکتریک آمریکا و اسنکمای فرانسه) را، که از نوع توربوفن با نسبت گذر بالا بودند استفاده کند تا ضمن کاهش مصرف سوخت، هواپیما را با مقررات مرحله 3 ایکائو در رابطه با صدای هواپیما سازگار کند.
علیرغم موتورهای جدید و افزایش طول 64/2 متری، 300-737 دارای 80 درصد اشتراک قطعات بال و بدنه با 200-737 بوده و تجهیزات زمینی هندلینگ آن نیز مشابه 200-737 است. برخی بهسازیهای ایرودینامیکی اعمال شده در این هواپیما برای افزایش کارآیی آن عبارتند از اسلتهای لبه حمله بهبود یافته و باله فوقانی (Dorsal Fin) که از محل اتصال سکان عمودی ثابت به بدنه سمت جلو امتداد یافته است. یکی از ویژگیهای خاص این هواپیما دهانه ورودی و پوشش موتور آن است که مقطعی بیضی شکل دارد و قسمت زیر آن تقریباً تخت است. در عین حال برای تأمین فاصله مناسب با زمین، بازوی ارابه فرود جلو قدری بلندتر شده است. تغییرات داخلی هواپیما شامل بهسازی در مواد و تجهیزات میباشد که در ابتدای ساخت هواپیماهای 757 و 767 پیشنهاد و اعمال شده بود. از جمله این تغییرات میتوان به استفاده از نسل اول کابینهای خلبان شیشهای یا EFIS: Electronic Flight Instruments System شامل 4 صفحه رنگی اشاره نمود.
300-737 اولین بار در 24 فوریه 1984 پرواز کرد و اولین فروند آن در نوامبر 1984 تحویل مشتری گردید. از آن زمان، بیش از 1000 هواپیما از این نوع به فروش رسیده است و این هواپیما، ستون فقرات ناوگان برد کوتاه بسیاری از خطوط هوایی را تشکیل میدهد.
نقشه صندلیها
تعداد خلبانان: 2 نفر
مسافر در دو کلاس: 128 نفر (8 نفر Business و 120 نفر Economy)
مسافر در یک کلاس با چیدمان استاندارد (6 صندلی در هر ردیف و 31 اینچ فاصله هر دو ردیف): 141 نفر
مسافر در یک کلاس با چیدمان فشرده (6 صندلی در هر ردیف و 30 اینچ فاصله هر دو ردیف): 149 نفر
پیشرانه
دو موتور CFM International CFM-56-3B1 با رانش هر یک kN 0/89 یا به صورت سفارشی 2 موتور CFM-56-3B2 با رانش هر یک kN 9/97
عملکرد
حداکثرسرعت سیر: 908 کیلومتر بر ساعت
سرعت سیر برای مسیرهای طولانی: 794 کیلومتر بر ساعت
برد با 128 مسافر و سوخت استاندارد: 3362 کیلومتر
برد با 128 مسافر و سوخت پر: 4973 کیلومتر
نوع دارای وزن بیشتر دارای برد 6300 کیلومتر با 140 مسافر
وزنها
وزن خالی عملیاتی: 32881 کیلوگرم
حداکثر وزن Take-Off استاندارد: 56740 کیلوگرم
حداکثر وزن Take-Off (مدل دارای وزن بیشتر): 56740 کیلوگرم
ابعاد
نوک به نوک بال: 88/28 متر 
طول: 40/33 متر
ارتفاع: 13/11 متر
مساحت بال: 4/105 متر مربع
وضعیت تولید
تعداد کل سفارشات بوئینگ 737: 4236 فروند
تعداد کل سفارشات 300-737: 1104 فروند
تولید ادامه دارد.
منبع:سایت سفیران(لینک شده در وبلاگ)
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 12:13 توسط
|
تاريخچه
برادرانرايت توانستند با استفاده از نبوغ و خلاقيت خود در دهم دسامبر 1903 كهآرزوي ديرينه بشر را كه پرواز بود تحقيق بخشند و از زماني كه اسحاق نيوتنفيزيكدان انگليسي ، نيروي جاذبه را كشف كرد، فكر پرواز و غلبه بر نيرويجاذبه در انسان شدت بيشتري يافت. برادران رايت كه يك مغازه تعميرات دوچرخهداشتند، هميشه در فكر پرواز بودند.
آنها بر اساس اطلاعات ومطالعات كه در مورد پرواز داشتند به ساخت بالها و طراحي هواپيما پرداختند.سپس يك تونل باد كوچك ساخته و اجزاي آيروديناميكي هواپيماي خود را كه ازطراحي كاملا نوين و پيشرفته برخوردار بود، آزمايش كردند. و اولين پروازقابل كنترل هواپيما را انجام دادند. زماني كه هواپيما به پرواز در ميآيدتحت تاثير نيروهاي آيروديناميكي قرار ميگيرد.
نيروي آيروديناميكي
نيرويآيروديناميك در اثر وزش باد بر روي يك جسم توليد ميشود. اين جسم ميتواندتير چراغ برق ، يك آسمان خراش ، پل ، هواپيما و يا كابل برق فشار قويباشد. اما بازتاب نيروي آيروديناميكي كه ايجاد ميشود، بستگي به شكل اينجسم خاص كه در معرض وزش باد قرار گرفته است. اگر هم پهن و داراي زاويه تندباشد در برابر باد مقاومت ميكند و در جهت وزش باد خم ميشود. اما اگرداراي زواياي خميده و يا نيمدايره باشد، مقاومت كمتري نسبت به ساير اجسامخواهند داشت. نيروهاي آيروديناميكي شامل چهار نيرو ميشود، كه اين نيروهاعبارتند از :
نيروي برا (LIFT)
نيرويبرا ، نيرويي است كه باعث بالا رفتن هواپيما يا هليكوپتر و اجسام برندهايجاد ميشود. براي اينكه اين نيرو ايجاد شود بايد جسم مورد نظر شكل خاصيداشته باشد، مطلوبترين شكل ميتواند به صورت يك قطره آب و يا يك جسم كهيك طرفش نيمدايره و طرف مقابل آن زاويه تند داشته باشد. اگر اين جسم بهگوشهاي در جريان هوا قرار گيرد كه باد از سمت جسم كه حالت نيمدايره داردبوزد و از طرف مقابل كه زاويه تندي دارد جسم را ترك كند، نيروي برا ايجادخواهد شد. وقتي كه مولكولهاي هوا با لبه جلوي بال برخورد ميكند، تعداديبه سمت بالا و تعدادي به سمت پايين بال متمايل ميشوند. هر دو گروهمولكولها ميبايستي در انتهاي بال همزمان به يكديگر برسند. چون بالاي بالهواپيما انحناي بيشتري دارد و مسافت آن نسبت به زير بال بيشتر است.
درنتيجه مولكولهايي كه از سطح بالايي عبور ميكنند. ميبايستي با سرعتبيشتري حركت كنند تا با مولكولهاي سطح پايين همزمان به انتهاي بال هواپيمابرسند. اين عمل باعث كاهش فشار هوا در سطح بالا نسبت به سطح پايين بالخواهد شد. اشاره به اصل برنولي وقتي كه سرعت هوا در سطح بالاي بال بيشتراز سطح پاييني آن باشد، فشار در سطح بالايي كم ميشود. حال كه فشار هوا درقسمت بالاي بال كاهش مييابد و يك خلا نسبي ايجاد ميشود كه جسم را به طرفخود ميكشد. اين خلا نسبي همان نيروي برا ميباشد كه باعث بالا رفتنهواپيما ميشود. هر چقدر سرعت هواپيما بيشتر باشد مقدار خلا نسبي نيزبيشتر ميشود.
نيروي وزن (WEIGHT)
زمانيكه ما روي زمين قرار گرفتهايم وزن ما بطور عمود بر مركز زمين واردميشود. وزن ما باعث قرار گرفتن روي زمين و نيز جاذبهاي كه برما واردميشود با وزن ما برابر خواهد بود. طبق قانون نيوتن ، نيروي جاذبهاي كهبر جسم ما وارد ميشود برابر با يك خواهد بود.
براي اينكه هواپيما به پرواز درآيند بايد بر نيروي جاذبه غلبه كند. وزن هميشه در جهت مخالف نيروي برا است.
نيروي رانش (THRUST)
وقتيجسمي از زمين بلند شده و در فضا قرار ميگيرد، بايد نيروي رانش كافي داشتهباشد. به عبارت ديگر نيروي رانش باعث ميشود تا هواپيما به طرف جلو حركتكرده و جريان لازم را ايجاد كند. جريان ايجاد شده توليد نيروي برا اين كاررا خواهد كرد. در هواپيما نيروي رانش بوسيله موتور فراهم ميشود.
نيروي پسا (DRAG)
-طبق قانون نيوتن هر عملي يك عكسالعمل در جهت مخالف خواهد داشت به دليلاينكه نيروي رانش باعث جلو رفتن هواپيما ميشود. افزايش اين نيرو باعثافزايش نيروي پسا خواهد شد. وجود نيروي پسا يك امر اجتناب ناپذير است وليكارشناسان ، طراحان و سازندگان هواپيما سعي ميكنند در حين پرواز از مقدارنيروي پسا كاسته شود.
- شكل هواپيما ، هر قدر بالها نازكتر يامحل اتصال اجزا خارجي با بدنه زاويههايي تند نداشته باشد، بخشي از نيرويپسا كاهش مييابد. بستگي به شكل خاص اجزايي كه در توليد نيروي برا نقشدارند. مانند بالها ، و بخشي از بدنه . براي اينكه هواپيما بتواندسرعتهاي كم به اندازه كافي نيروي برا و در سرعتهاي زياد از توليد نيرويپسا كاسته شود بالهاي آن را به گونهاي مناسب طراحي ميكنند.
-پس متوجه ميشويم كه با افزايش نيروي رانش بر سرعت هواپيما افزوده ميشود.با افزوده شدن سرعت هواپيما ، جريان هوا نيز افزايش يافته و نيروي براافزايش مييابد تا بر وزن هواپيما غلبه كند. با افزايش نيروي برا و رانشبر ميدان نيروي پسا نيز افزوده خواهد شد. اما زماني كه هواپيما در مسيرپرواز قرار ميگيرد كليه نيروها به حالت تعادل در آمده و هواپيما با سرعتثابتي به پرواز خود ادامه ميدهد.
برای دیدن بقیه ی توضیحات در ادامه ی مطلب بروید.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 10:37 توسط
|
+ نوشته شده در دوشنبه دهم فروردین 1388ساعت 21:14 توسط
|
+ نوشته شده در دوشنبه دهم فروردین 1388ساعت 21:5 توسط
|
خانواده هواپیماهای جت دو موتوره بویینگ 737 با بیش از 5 هزارو پانصد فروند تولید ، پر فروش ترین هواپیمای جت مسافربری جهان بوده که از زمان اولین پرواز تاکنون به تعداد دو برابر جمعیت زمین مسافر جا به جا کرده است.
بیش از سه هزار فروند از این هواپیما جزو نسل اول هستند که نخستین پرواز آن در سال 1967 انجام گرفت. خط تولید نسل اول به بویینگ 737 تا سال 2000 فعال بود که در نهایت در اوایل قرن حاضر نسل جدید جایگزین نسل قبلی شد. این هواپیما بیش از سی سال است که به خطوط هوایی امکان پرواز در خطوط داخلی و در مسافت های کوتاه بین المللی را با هزینه پایینی می دهد. طراحی نسل جدید بویینگ 737 از سال 1991 آغاز گشته و مدل جدید این هواپیما قابلیت پرواز بین قاره ای و انجام پروازهای میان برد بین المللی را نیز دارد.بیش از 2300 فروند از هواپیماهای بویینگ 737 نسل جدید سفارش داده شده اند که از این تعداد 1600 فروند تحویل مشتریان شده اند.
کوچکترین عضو خانواده نسل جدید بویینگ 737 جت دو موتوره مسافربری 110 تا 132 نفره بویینگ 600-737 می باشد که در سال 1998 وارد خطوط هوایی شد. بیش از 140 فروند از این هواپیما توسط شرکت های هواپیمایی سفارش قطعی شده اند.
هواپیماهای 700-737 با توانایی حمل 126 تا 149 مسافر عضو متوسط این خانواده بوده که در سال 1998 عملیاتی شده و بیش از 800 فروند از آن سفارش داده شده است. مدل با برد افزایش یافته یعنی 737-700ER برگرفته از جت های تجاری بویینگ می باشد که به منظور پرواز در مسیرهای طولانی طراحی شده و همخوانی کاملی با فلسفه پرواز نقطه به نقطه کمپانی بویینگ دارد. این هواپیما در نتیجه استفاده از بال های 800-737 توانایی حمل سوخت بیشتر و نیز 2145 ناتیکال مایل برد بیشتری دارد. علاوه بر این 700ER دارای 9 مخزن سوخت کمکی می باشد که با حمل بیش از 40 تن سوخت دارای حداکثر بردی برابر با 10 هزار کیلومتر است. حداکثر وزن برخاست نیز حدود 7485 کیلوگرم افزایش داشته است. قابل ذکر است 737-700ER در ترکیب تجاری ظرفیت 48 مسافر و در ترکیب مسافربری ظرفیت 126 مسافر را دارد. این مدل در سال 2006 معرفی شد. کمپانی بویینگ مدل دیگری از سری 700 را عرضه کرده که به Convertible معروف بوده و با نام 737-700C شناخته می شود این هواپیما اولین هواپیمای تمام مسافربری / باری بویینگ 737 است که بعد از مدل 737-200C که در سال 1966 معرفی شد پرواز خواهد کرد. گونه 700C این قابلیت را دارد که تبدیل به هواپیمای تمام مسافربری و یا با برداشته شدن صندلی های مسافران تبدیل به یک هواپیمای تمام باری شود که به همین منظور در بزرگ بارگیری نیز در کابین اصلی تعبیه شده است. این هواپیما توانایی جابجا کردن نزدیک به 19 تن بار را دارد. در حالت مسافری نیز ظرفیتی برابر با 140 مسافر را در یک کلاس داشته که با ترکیب دو کلاس این ظرفیت به 126 نفر کاهش می یابد. ناگفته نماند در پی معرفی شدن این مدل در سال 1997 نیروهای ذخیره دریایی ایالات متحده دو فروند از آنرا سفارش داد. قابل ذکر است این هواپیما در نظام نام گذاری ارتش ایالات متحده به C-40 Clipper معروف شده است.
بیش از 1100 فروند از گونه کشیده تر 162 تا 189 نفره این خانواده یعنی بویینگ 800-737 نیز از زمان اولین پرواز سفارش قطعی شده بطوریکه حدود 800 فروند آن تاکنون به مشتریان تحویل داده شده اند. قابل ذکر است یک گونه از این هواپیما با شناسه 737-800ERX در سال 2004 توسط نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان هواپیماهای چند منظوره دریایی انتخاب و به P-8A معروف شد. بالاخره بزرگترین نوع این هواپیما یعنی بویینگ 900-737 که توانایی حمل 177 تا 189 مسافر را دارد در سال 2001 وارد خدمت شد. بویینگ 737-900ER نیز گونه با برد افزایش یافته مدل پایه می باشد که 26 مسافر بیشتر از 900-737 ظرفیت حمل مسافر داشته و 500 ناتیکال مایل نیز فراتر از برد مدل 900 پرواز می کند.
طراحی
بدنه این هواپیما دارای طرح خرابی ایمن آلومینیومی می باشد که در ساختمان بال ها نیز از الیاژ آلومینیوم و پوسته مقاوم در برابر خوردگی استفاده شده است. مخروط دماغه های بال ها و بدنه نوک سکان عمودی ثابت های عمل کننده Flap ها و دیگر بخش هایی که تحت فشار نیستند از الیاف کربن و شیشه تقویت شده با پلاستیک یعنی CFRP و GFRP ساخته شده اند. قسمت انتهایی محفظه موتورها نیز از کامپوزیت های گرافیت کولار و فایبر گلاس تشکیل یافته است. در فوریه سال 2000 بالک های پیشرته ای از جنس گرافیت کربن در ابتدا برای نوک بالهای 800-737 سپس برای دیگر مدل ها طراحی شد که توسط مشتری برای نصب قابل انتخاب می باشد. این بالک ها با طول هشت پا توانایی های عملیاتی بیشتری را برای گونه800 از نظر افزایش تا شش هزار کیلومتر کاهش مصرف سوخت قابل دسترس می ساخت.
عرشه پروازی
عرشه پروازی خلبان و کمک خلبان را در خود جای داده است. در این کاکپیت پیشرفته علاوه بر نمایشگر های LCD موجود نمایشگر سر بالا هم قابل نصب می باشد.یک سیستم نمایشگر مشترک (CDS) که شامل شش نمایشگر LCD مسطح بوده و ساخت «هانی ول» می باشد نیز در کابین به چشم می خورد. نرم افزار سیستم CDS قابلیت این را دارد که داده های پروازی و ناوبری را همانند سیستم الکترونیک پروازی مدل های 737 قبلی یا بویینگ 400-747 و نیز بویینگ 777 نمایش دهد. در این هواپیما امکان نصب سیستم مکانیکی جهانی ارتباطات ماهواره ای و سیستم دوتایی مدیریت پرواز وجود دارد.
کابین
کابین این هواپیما به طور معمول در ترکیب دو کلاس عرضه می شود که شامل درجه یک با چهار صندلی کنار هم و کلاس توریستی با شش صندلی کنار هم می باشد. ناگفته نماند کابین توسط یک ماشین هوای سه مرحله ای تهویه مطبوع می شود.ضمنآ پلکانی نیز روی خود هواپیما در قسمت جلویی کابین قابل نصب می باشند که عملیات کمتر را نیز امکانپذیر می سازد. در این هواپیما دو محفظه بار به چشم می خورد که محفظه بار انتهایی با یک تسمه نقاله تلسکوپی قابل تجهیز شدن است.
موتورها
این پرنده مجهز به دو پیشرانه توربوفن CMF International با مشخصه CMF56-7 می باشد که توسط کنسرسیوم مشترکی متشکل از جنرال الکتریک از ایالات متحده و سنکما از فرانسه طراحی و ساخته شده است. برای تغذیه این موتورها هواپیما توانایی حمل بیش از 26 تن سوخت را دارد. سیستم نیروی کمکی (APU) این هواپیما ساخت هانی ول بوده و توانایی تامین 90 کیلوولت آمپر نیرو و استارت با هوا را دارد. ناگفته نماند میزان صدای این واحد کمکی روی زمین تا حدود 12 دسی بل با استفاده از مجرای دفیوزر صدا خفه کن و مجرای خنک کننده کاهش یافته است.
همچنین فن های جدید کم صدایی نیز در سیستم های کنترل محیطی و سیستم خنک کننده الکترونیک برای کمک به کاهش صدا نصب شده اند.
ارابه فرود
بویینگ 737 مجهز به ارابه سه چرخه جمع شونده می باشد که توسط نیروی هیدرولیک عمل می کند. این ارابه فرود دارای ضربه گیرهای اولءوماتیک می باشد که توسط بویینگ طراحی شده اند. ارابه فرود اصلی به سمت داخل جمع شده و محفطه چرخ (چاهک چرخ) را آب بندی می کند که دیگر نیازی به در برای پوشاندن محفظه چرخ ندارد ضمن اینکه چرخ دماغه دوتایی نیز به سمت جلو جمع می شود. ناگفته نماند چرخ های اصلی مجهز به ترمزهای هانی ول و یا گودریچ می باشند.
درباره 737
خانواده 737 پرفروش ترین هواپیمای مسافربری جهان با بیش از 5500 هواپیمای تحویل داده شده و بیش از 6000 سفارش قطعی می باشد که رکورددار ثبت شده در کتاب رکوردهای گینس است.
بیش از 541 اپراتور این هواپیما را در خدمت دارند و این هواپیما به بیش از 1200 شهر در 190 کشور پرواز می کند.
به طور متوسط در هر لحظه 1250 هواپیمای 737 در حال پرواز بوده و همچنین در هر 5 ثانیه یک فروند در حال تیک آف و یا فرود می باشد. 737ها تاکنون 232 میلیون سورتی پرواز به انجام رسانیده اند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت 13:16 توسط
|